przestrzen-serca
w beezar.pl
od 16 sie 2013, 14:41
"Przyjdź, przyjdź ponownie! Kimkolwiek jesteś, przyjdź! Czy jesteś poganinem, czcicielem ognia czy bałwochwalcą, przyjdź! Przyjdź, nawet jeśli złamałeś swą obietnicę setki razy. Naszą jest przystań nadziei. Przyjdź takim, jakim jesteś." - Rumi Witaj w Przestrzeni Serca. W przestrzeni, w której miłość jest ważniejsza niż różnice między nami. W przestrzeni, w której wspólnie inspirujemy się do tego, by być bardziej świadomymi i bardziej kochającymi ludźmi.
Przestrzeń Serca
Jest fanem:
brak
Fani:
brak
Dodałem/am właśnie nową książkę Szepty Ukochanego - Rumi
Dodałem/am właśnie nową książkę Prorok - Khalil Gibran
  • Ocena: 5.0 na 5
  • 5.0
  • 5.0
  • 5.0
  • 5.0
  • 5.0
Bestseller
Za darmo
Sława poezji Rumiego, perskiego sufiego, mistyka i filozofa okrążyła już cały świat. Do dziś Rumi jest najpoczytniejszym poetą w Stanach Zjednoczonych, a cytaty jego wierszy można odnaleźć niemal wszędzie. I po dziś dzień jego słowa niezmiennie poruszają serca ludzi – zwłaszcza tych, którzy wyczuwają w nich duchowy pierwiastek. Jest coś zachwycającego w prostocie wierszy Rumiego i w tym, jak mówi on o miłości – a raczej o Miłości. Bo choć, jak sam pisze, „miłość nie potrzebuje żadnego imienia, kategorii, czy definicji”, najczęściej jednak Rumi pisze o miłości doskonałej, o miłości duchowej – o miłości duszy do Boga, która nie ma początku, ani końca. Jego miłość do Stwórcy, tak bliska i intymna, jest tak silnie wyrażona w jego poezji, że nie nazywa Go już abstrakcyjnym pojęciem „Bóg”, lecz „Ukochanym” lub „Przyjacielem”. Bo przecież to właśnie On jest tym, który jest najbliższym z najbliższych. A jednak Rumi nie gardzi miłością ludzką. Dostrzega piękno w każdym przejawie miłości, widzi boską iskrę w każdym szczerym uczuciu wypływającym z głębi serca człowieka. Czyni to jego poezję prawdziwie ponadczasową i trafiającą do wszystkich: do matki kochającej dziecko, do duchowego poszukiwacza i do pary zakochanych. Poeta zuchwale obwieszcza światu: „Miłość jest moją religią. Miłość jest moim Bogiem.” Opiewa swą muzę, Miłość, jako tę, która jest ponad wszelkimi religiami, kastami, rasami czy przekonaniami. W tym krótkim e-booku zebrałam i przetłumaczyłam dla Ciebie, Czytelniku, 108 najpiękniejszych cytatów Rumiego – nie po to, byś mógł poznać bliżej Rumiego, lecz po to, byś mógł poznać bliżej samego siebie. Bo Rumi dotyka spraw uniwersalnych, dotyczących każdego serca i każdej duszy. Smakuj każde ze słów, zatrzymaj się nad każdym i zajrzyj w głąb swego serca. Nie czytaj tylko po to, by zaspokoić umysł – poczuj głęboko w sobie każde ze słów. Bo poezja taka, jak poezja Rumiego, ma moc przemiany ludzkiego życia.
komentarze: 0
  • Ocena: 5.0 na 5
  • 5.0
  • 5.0
  • 5.0
  • 5.0
  • 5.0
Bestseller
Za darmo
Arcydzieło poezji i bestseller, przetłumaczony na ponad czterdzieści języków świata - wreszcie w formie e-booka! "Almustafa wybrany i ukochany, w pełni rozkwitu swego życia, czekał dwanaście lat w mieście Orfalez na statek, który miał powrócić aby go zabrać na rodzinną wyspę. I dwunastego roku, siódmego dnia miesiąca zbiorów Ielool, wspiął się na wzgórze miejskie, spojrzał w morze i ujrzał swój statek zbliżający się pośród mgły. Wtedy bramy jego serca otworzyły się na oścież, a jego radość wzleciała wysoko ponad morze. Zamknąwszy oczy modlił się w cichości swej duszy..." Poetycka opowieść "Prorok" Khalila Gibrana rozpoczyna się w iście baśniowy sposób. Lecz gdy Almustafa, tytułowy prorok, zaczyna mówić na pożegnanie o Prawdzie, coś porusza się w sercach każdego z nas. "Prorok" to lektura całkiem niezwyczajna, choć traktująca o rzeczach na pozór zupełnie zwyczajnych: o miłości, małżeństwie, dzieciach, domach, ubraniach... Lecz poetycki język opowieści, połączony z głęboką prawdą w niej zawartą czynią lekturę "Proroka" przeżyciem, które głęboko dotyka naszych serc. To lektura, do której chce się wracać. Fragment z rozdziału "O Miłości": "Miłość może nałożyć ci koronę albo cię ukrzyżować. Pragnie twego rozkwitu, lecz również nadaje ci kształt. Wspina się wysoko by pieścić twe najdelikatniejsze gałęzie, które drżą w słońcu, ale także zniża się do twych korzeni i wstrząsa nimi by nie przylegały zanadto do ziemi. Zagarnia cię do siebie jak łan kukurydzy. Zdejmuje twe łupiny do zupełnej nagości. Oddziela twe ziarno od plew. Ściera cię do białości. Ugniata aż do uległości. A następnie wkłada cię do swego świętego ognia i czyni cię uświęconym chlebem na boską uroczystość."
komentarze: 0